+ نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم دی 1386ساعت 20:11 توسط مهدیه
|
| تبليغات | X |
خدايا !
به من زيستني عطا كن در لحظه مرگ بر بي ثمري لحظه اي كه براي زيستن
گذشته است حسرت نخورم و مردني عطا كن كه بر بيهودگي اش سوگوار
نباشم.
دستانم خالي اند و دلم غرق در آمال . يا به قدر بيكرانت دستانم را توانا
گردان يا دلم را از آرزوهاي دست نيافتني خالي كن ....
آرامشي عطا فرما تا بپذيرم آنچه را كه نمي توانم تغيير دهم ، شهامتي كه
تغيير دهم آنچه را كه مي توانم و بينشي كه تفاوت آن دو را بدانم.
وقتي تنها شده بودم
تو نشستي توي قلبم
وقتي زخمي شده بودمتو بودي مرهم دردم
توي اوج بي كسي هاتو شدي همه كس من
وقتي غمگين شده بودمتو شدي دلواپس من
وقتي كه ترانه هاموبراي تو مي نوشتم
تو فقط مي فهميديتوي شعرهام چي نوشتم
تو واسه دلخوشي مناز همه دنيا گذشتي
واسه آرامش قلبمدر كنار من نشستي
اگه تو هرگز نبوديمن از غصه مي مردم
غدیر , ترازوی عدل است , خورشید حقانیت است غایت آمال انبیا و جلوه ای از وجه الله است
غدیر , نه فراموش شدنی است و نه کهنه شدنی , ماندگار است و پویا و زندگی ساز.
